Zaproszenie

Afisz - MDK Wągrowiec.

Choć nie lubię autoreklamy, serdecznie zapraszam Wszystkich na wystawę, której wernisaż odbędzie się 3 lutego 2018 w Miejskim Domu Kultury w Wągrowcu. Co nieco o wystawie zostało napisane na oficjalnej stronie MDK.

Mógłbym napisać coś więcej od siebie, ale stawiam sobie zawsze wysokie wymagania i nie wiem na ile byłbym w tym obiektywny (czyli znając siebie - mocno bym sobie przyłożył). Parę słów odnośnie samej idei napisał Boguś Biegowski, któremu (raz jeszcze) bardzo dziękuję za pomoc - zarówno tą w postaci tekstu i tą w postaci pomocy w wycięciu ram na passe-partout. Za same kartony dziękuję Witkowi Jagiełłowiczowi - człowiekowi, który ma nieziemską cierpliwość w stosunku do mojego roztrzepania i potrafi dać nieźle do myślenia, co zawsze korzystnie wpływa na twórczość. Za wystawę, która jest dla mnie możliwością rozwinięcia skrzydeł dziękuję p. Lechowi Szymanowskiemu.

Wolę podziękować zawczasu i oficjalnie, na wypadek, gdyby znów mnie zatkało przed grupką ludzi na wernisażu :)

"Przeciw nicości*

Wielu z nas wydaje się, że żyje w niewłaściwym czasie. Najczęściej sądzimy, że urodziliśmy się za
późno, rzadziej, że za wcześnie. Często myślimy, że kiedyś wszystko było lepsze; fotografia też? Niektórych dręczy to okrutnie mocno, ale tylko nieliczni czynią z tego motyw przewodni swojej twórczości, nadają temu formę i uniwersalne znaczenie, przekraczając to, co indywidualne.

Jędrzej Paszak od kilku lat w swej twórczości fotograficznej zmaga się z wyobrażeniem własnej przeszłości i równoczesnym brakiem zakorzenienia w tym, co współczesne. Działania te są zaskakująco róże formalnie. Z jednej strony na wystawie mamy portrety bliskich autorowi osób – przyjaciół, znajomych, rodziny – wykonane starą wielkoformatową kamerą na przeterminowanych ponad pół wieku szklanych negatywach („Best before 1957-1965”), z drugiej zaś mamy fotografie wykonane przerobioną na aparat otworkowy, pinholowy, słuchawką starego biurowego telefonu („Focie z fona 2017”...).

Użycie tych ekstremalnych środków wyrazu ma tu fundamentalne znaczenie, definiuje bowiem obszar niezgody autora na zunifikowanie współczesnej praktyki fotograficznej. W „szklanych portretach” autor nawiązuje do dawnej rzemieślniczej praktyki (na szczęście nie odwołuje się wprost do „dawnej estetyki i atelierowego klimatu”, jak robi to zdecydowana większość kolodionistów), w specyficzny sposób wykorzystuje niedoskonałość fotograficznej substancji, która przenosi portretowanych w nieokreśloną przeszłość. Czas materii to czas uniwersalny. Rozpad i fizyczna degradacja nośnika obrazu wytwarza egzystencjalne napięcie między światłoczułą substancją a wizerunkiem. Dezintegracja obrazu, zacieranie konturów tworzą przejmującą metaforę kruchości naszej egzystencji i wszelkich prób jej utrwalenia. Wszystko przemija, również fotografia!

Druga część wystawy – „Focie z fona 2017” – pozornie ma inny, lżejszy ciężar gatunkowy, gdyż pojawia się zabawa, wygłupy z lateksowym fantomem, lustrem i butelkami alkoholu. Także ironia, fotografie o fotografowaniu, prześmiewczy gest wobec popularnej konwencji uwieczniania się i przeciwdziałania nicości, choć na krótką chwilę. Autor umieszcza się w obrazie i podwaja stawkę. Uporczywie wpatruje się w lustro i stawia pytania o sens egzystencji, teraz już w swoim imieniu. 

Z nieprzystawalnością i niedostosowaniem do swego czasu zmagało się wielu twórców. Może czas nie jest ważny, może czas nie istnieje?

B. Biegowski, 15 stycznia 2018, Poznań

* Przeciw Nicości. Fotografie Stanisława Ignacego Witkiewicza
Stefan Okołowicz, Ewa Franczak, Wydawnictwo Literackie"

Dokumentacja Fuji S1600.



Wystawa w pewnym sensie "podwójna", więc i tu będzie podwójnie.

Zespół PARAFRAZA powstał w 1984 roku w Ustce. Od tamtej pory przewinęło się przez zespół ponad 30 osób. Jakiś czas temu zespół (...) zarejestrował materiał na debiutancką płytę pod tytułem - ANDRUS. Zagrał też w Żarach na Przystanku Woodstock w 2003 roku. Dzisiaj zespół gra w składzie Grabarz,Rymario,Siwy,Strup,Villy (...). Dodać by tu wypadało jeszcze, że zespół dwukrotnie supportował U.K.SUBS, raz w Krakowie w roku 2001 w składzie: Grabarz,Rymario,Żonu,Czerez,Villy i drugi raz w Gdyni w 2005 w składzie: Grabarz,Żuk,Fido,Kargul,Labrador.